Maraşlı Kahraman Sütçü İmam

Maraş’ta yaşayan Sütçü İmam geçimini süt satarak sağlarmış. Günlerden bir gün Sütçü İmam süt satarken İngiliz komutanı Sütçü İmam’ın atı Karayel’i istemiş ama Sütçü İmam razı olmamış. Başka bir gün İngiliz komutanı askerleriyle beraber şehrin her yerine Türklerin silahlarını toplayacaklarını duyuran bir afiş asmış. Meydanda, köyde ve mahallelerde ne kadar silah varsa İngiliz güçlerine teslim edilmesi gerektiğini duyurmuşlar. Bunu gören küçük bir çocuk yanındaki çakısını İngiliz askerlerine vermiş, bu durumu görenler komutana gülmüş.  Komutan şaşkın bakışlarla silahları aramaya başlamış. Girdikleri bir evde yalnızca av tüfeği bulabilmişler ve Sütçü İmam’ın köyünden gitmişler.

İngiliz askerleri tekrar köye geldiklerinde komutan, Sütçü İmam’ın atı Karayel için Sütçü İmam’a altın teklif etmiş ama Sütçü İmam komutana atını satmayacağını sert bir şekilde söylemiş. Komutan atı zorla alacağını söylemiş.

Bir gün Sütçü İmam dağlarda gezerken bir at yavrusuna rastlamış. Kimsesiz olan atı alıp Karayel’in yanına ahıra götürmüş. Sütçü İmam hastalandığı için Karayel sütleri satmış ve halk bu durum karşısında çok şaşırmış. Kimsesiz sanılan yavru atın sahibi Sütçü İmam’ı ziyarete gelmiş. Sütçü İmam’a olup biteni anlatmış ve atını geri istemiş. Bunun üzerine Sütçü İmam süt ikram ettikten sonra adamın atını ona vermiş. Ertesi gün kara haber gelmiş, atın sahibi ölmüş. Bu duruma Sütçü İmam çok üzülmüş.

İngiliz askerleri köye tekrar gelmiş ve komutan Karayel’i tekrar istemiş. Artık bunalmış olan Sütçü İmam komutana bir teklif sunmuş. “Eğer benim atımla karşıda duran ağaçtan dönüp gelirsen atı sana vereceğim.” demiş. Komutan bu teklifi kabul etmiş. Sütçü İmam, Karayel’in kulağına eğilip “Karayel bir oyun yap da komutanı düşür.” diye fısıldamış. Karayel dörtnala koşmaya başlamış. Komutan hızlanan Karayel’e kırbaçla vurmaya başlamış, sinirlenen Karayel şaha kalkarak İngiliz komutanı sırtından düşürmüş ve ona bir tekme atmış. Bu olaydan sonra İngiliz komutan ne Karayel’i ne de Sütçü İmam’ı rahatsız etmemiş.

Birkaç gün sonra İngilizler şehri Fransızlara bırakarak köyü terk etmişler. Fransız askerleri köyde eli silah tutan kim varsa hepsini esir almış ama Sütçü İmam çok yaşlı olduğu için ona dikkat etmemişler. Bu olaydan birkaç gün sonra Fransız askerleri Sütçü İmam’ı durdurmuşlar. Sütleri döküp arama yapacaklarını söylemişler. Sütleri almaya çalışırken Karayel hareket ettiği için süt güğümleri askerlerin üstüne dökülmüş.

Sütçü İmam evine gitmiş ve kapısı çalmış. Gelen Cafer’miş. Cafer, Sütçü İmam’a işgalci Fransız askerlerini köyden çıkartmak için silahların köyün dışına taşınıp köylülere dağıtılması gerektiğini söylemiş. Fransız askerlerinin  Sütçü İmam’dan şüphelenmeyeceğini söyleyerek yardım etmesini istemiş. Sütçü İmam hevesle bu teklifi kabul etmiş. Silah yardımı için yola çıkan Sütçü İmam ilk askerleri kolaylıkla atlatmış. Yolculuğu devam ederken bir kere daha durdurmuşlar. Askerler arama yapmak isterken başka bir asker “O yaşlı bir adam, bırakın gitsin.” demiş ve Sütçü İmam bu kontrolü de atlatmış. Yolun sonuna yaklaşan Sütçü İmam son kez kontrol için durdurulmuş ve onu durduran askerler daha önce üzerine süt dökülen askerlermiş. Askerlere “Süt banyosu ister misiniz?” diye sormuş. Askerler sinirlenerek gitmesini söylemişler ve Sütçü İmam yoluna devam etmiş.

Sütçü İmam’ın yolu neredeyse bitmiş. Köyün dışında Sütçü İmam’ı bekleyen köylüler onu görünce sevinç çığlıklarıyla karşılamışlar. Sütçü İmam silahları köyün dışındaki köylülere verdikten sonra eve dönmek için yola çıkmış. Yolda üç sarhoş Fransız askerinin, iki kadını azarlayıp kıyafetlerini değiştirmeleri için onları zorladığını görmüş. Sütçü İmam kuşağındaki silahı çıkarıp bir Fransız askerini vurmuş ve diğerleri korkup düşmüşler, sonrasında da kaçmışlar. Sütçü İmam kadınlara eve girip kapıları kitlemelerini söylemiş ve atını orada bırakarak oradan uzaklaşmış.

12 Şubat 1920’de  işgalci Fransızların çekip gitmesinden sonra Sütçü İmam şehre tekrar dönmüştür ve Maraş’ta işgal askerlerine ilk kurşunu sıkan kişi olarak efsaneleşmiştir.